Een jaar Kiind magazine, wat vond ik er van?

Als je zwanger bent lees je zwangerschapsboeken maar soms wilde je iets luchtiger en dan koos je voor een ouderschapsmagazine. Nu ik had vaak als ik er een las dat ik het gevoel had dat ik een ontaarde moeder was. Ik wilde geen slaaptips over hoe je kleine schat in zijn eigen kamer kon laten slapen maar ik wilde tips over co-sleeping. Als er dan toch een artikel instond dat me beviel eindigde het bijna altijd met: “maar dan heb je risico dat het een verwend nest wordt.” Ja, daar heb je dus niets aan als je oergevoel zegt dat het wel goed is!

kiind-2Gelukkig kwam er toen Matteo 6 maand was een nieuw soort magazine uit namelijk Kiind magazine met als ondertitel: Huttenbouwen is ook opvoeden! Na even te snuisteren op hun site kocht ik al snel een abonnement. Nu zijn we een jaar later en wat vond ik ervan?

kiind-1

Bij het eerste nummer had ik echt het gevoel van thuis komen. Dat ik een ontaarde moeder was en dat de dinopapa een normale vader was die gewoon ook een beetje gek is en dat het perfect normaal is!

kiind-3

Een van mijn favoriete artikelen staat toevallig in het eerste nummer maar het blijft er een dat ik steeds blijf herlezen. Zoals sommige mama’s kunnen beamen, spelen veel kinderen oorlogspelletjes en ik zat er serieus mee in mijn maag wanneer dinopapa het er steeds overhad dat hij ook oorlogje ging spelen met –toen- dinobaby als hij groot was. Ik wilde absoluut geen geweren in mijn huis; misschien wilde ik nog wel een zwaard of pijl en boog toelaten omdat ik dat meer fantasie vind dan echte geweren zeker als je kijkt hoe levensecht ze die tegenwoordig maken.

In Kiind magazine stond er een heel artikel in over ‘Even lekker oorlogje spelen’. Het had me gerustgesteld dat niet de wapens maar ‘het oorlog’ spelen eigenlijk het hoofdoel is om emoties te kunnen uiten tijdens spel. De geweren hoorden er gewoon bij net zoals een ridderpak of een marsmannetje. Plus, hij zal niet opgroeien tot een geweldadige man want wanneer je geraakt wordt moet je ook verzorgd worden en dat leidt weer tot empathie voor de andere.

kiind-4

Wat ik ook een pluspunt vind, is dat er in Kiind magazine ook bevallingsverhalen staan die ‘gewoon’ zijn. Niet zoals in andere tijdschriften soms de meest erge en angstige bevallingen staan waar je als zwangere het soms in je broek van doet. Nee, gewoon heerlijke verhalen van koppels die in alle harmonie bevallen zijn. Verhalen die ik gemist heb terwijl ik zwanger was.

Kiind magazine verschijnt 4x per jaar en kan je op hun website kopen.

Ik heb mijn abonnement verlengd en hoop op nog een jaar leesplezier, tips en lachbuien.

 Kus kus van deze dinosaurus!

Email this to someonePin on PinterestTweet about this on TwitterShare on Facebook

2 gedachten over “Een jaar Kiind magazine, wat vond ik er van?”

  1. Ik ben heel benieuwd, binnenkort valt hier het eerste nummer in de bus! De blog volg ik al een tijdje, topartikels!

    1. Je gaat er super veel plezier uithalen, hoop ik. Spannend in Maart worden ze verstuurd, laat me iets weten!

Geef een reactie