genderneutrale frustraties en genderrollen

Onlangs was ik in de apotheek en ging ik er bumba pleisters kopen. Ja, die van studio 100, no judging! Aan de kassa vroeg de apothekeres: ‘Ik zal de blauwe jongens doos bestellen voor Matteo want de roze is voor meisjes.’ Ik stond er even met mijn mond vol tanden maar gelukkig kreeg ik toch nog iets gezegd. ‘Nee bestel ze maar alle twee want hij ziet roze ook graag. Het is een kleur net zoals blauw, geel en groen.’ Voor de rest heb ik echt een superlief apothekersteam maar het zijn vaak kleine opmerkingen over het opdringen van genderrollen die me frustreren bij mensen.

De beruchte Bumba pleisters
                                                                     De beruchte Bumba pleisters

Hoera het is een…. genderrol!

Ik zeg niet dat Matteo nooit eens typische jongens spulletjes draagt, absoluut niet. Hij kiest graag spulletjes uit met treinen, auto’s en bouwvoertuigen. Waarom? Omdat hij er interesse voor heeft maar in zijn kast steken er ook poppen, boekjes over prinsessen& prinsen en kleedjes. Hij kon er onlangs erg van genieten om een kleedje aan te trekken en hij liep er trots mee rond.

Maar ik geraak wel gefrustreerd bij het zien van t-shirts bij jongens waar alleen de papa’s verwijzingen krijgen zoals: Zo stoer als papa! Die heeft hij ook omdat ik ze grappig vind maar ik mis vooral t-shirten zoals: Zo stoer als mama en zo lief als papa. Want hij is ook lief! Mama kan ook stoer zijn! Gelukkig bestaat er nu zoiets als een Cameo waar je zelf teksten op je t-shirt kan kleven. Genderneutraal zijn is niet altijd zo gemakkelijk.

t-shirt
                                                                        Want papa is lief, echt waar!

Jongens huilen niet

Oooh daar staan mijn haren recht van. Daar kan ik nu absoluut niet tegen. IEDEREEN ik herhaal IEDEREEN jong, oud, meisje, jongen of onbeslist heeft het recht om te huilen wanneer hij/zij/they er nood aan heeft!

Dus conclusie?

Alle kleuren van de regenboog zijn voor iedereen. Jurk of broek? Waar jij je het lekkerst invoelt. Deze mama zal proberen zich minder te ergeren in ‘goed bedoeld advies’ maar verwacht wel een tegen antwoord nu en dan? Deal!

Heb jij last van genderneutrale frustraties ?

Kus Kus van deze dinosaurus

Email this to someonePin on PinterestTweet about this on TwitterShare on Facebook

18 gedachten over “genderneutrale frustraties en genderrollen”

  1. Nee, en ik vind eerlijk gezegd dat er op het moment best veel over gezeurd wordt… Het moet nu allemaal zo overdreven politiek correct dat ik het ook weer overdreven vind.

  2. Ik heb 2 dochters die geboren zijn met een roze glitter gen, Hahaha. Zelf kiezen ze dus altijd voor de meisjes dingen. Maar het zou goed zijn dat naast roze en blauwe er ook een keuze zou zijn met een genderneutrale kleur

  3. Het is altijd interessant om te zien wat ‘door de maatschappij wordt opgelegd’ en wat gewoon uit het kind komt. Mijn jongen van 4 heeft een poosje roze als lievelingskleur gehad. Toch speelt hij wel vooral met ‘jongens’ speelgoed. Ik denk dat het het beste is om mogelijkheden te laten zien als in: je kunt zelf bepalen wat je mooi vind en wilt doen.

  4. Ik ben het zeker met je eens, maar dat ze nu bijvoorbeeld ook het ‘beste dames en heren’ in de trein hebben afgeschaft onder het mom van ‘genderneutraal’ dat vind ik dan wel weer een beetje apart.

  5. Ik vind het niet aan haar om die keus voor jou of je zoon te maken. Ze had beter kunnen vragen of je blauw of roze wilt.

  6. Mooi stuk om te lezen.Ik vind inderdaad dat je kinderen zelf de vrijheid moet kunnen geven om ze te laten kiezen wat ze leuk vinden.

  7. Lastig.. Ik vind persoonlijk dat elk kind zelf moet kunnen kiezen, maar toen ik laatst een kraamkadootje ging kopen voor de baby (meisje) van een vriendin ging mn oog automatisch naar de kleertjes met roze olifantjes, en niet die met de brandweerwagen…

  8. als ik mijn zoontjes laat doen lopen ze met eender wat. Ze zijn er zelf absoluuut niet mee bezig. Laatst wou de ene met zijn puppy sloffen en badjas mee naar een feest…

  9. Ik weet niet hoe ik he zou doen als ik kinderen heb. Ik vind nu wel dat ze het weer een beetje te maken net zoals op het station met dat beste dames en heren

  10. Erg interessant om dit te lezen. Ik heb hier zelf niet zo’n last van, maar vind het wel raar dat jongens niet ‘mogen’ huilen.

  11. Nee heb hier eigenlijk helemaal geen last van. Natuurlijk zijn sommige vrouwen meer mannelijk en v.v. Maar over het algemeen is bijvoorbeeld zorgzaamheid een vrouwelijke eigenschap en technisch inzicht een mannelijke. Waarom daartegen ‘vechten’? Vind genderneutraliteit zelf een beetje overdreven.. Ik omarm mijn vrouwelijkheid liever en geef dat ook mee aan onze dochters. Met papa stoeien ze en zetten ze kasten in elkaar, met mij bakken ze koekjes.

  12. Ik vind het eigenlijk allemaal maar vermoeiend deze discussies. Ik ben er mee eens dat we niet zo jongens en meisjes in hokjes moeten stoppen, maar opeens alles aanpassen zoals die NS omroep vind ik ook wel weer apart. Naja, hahha. Nog even en het wordt weer aan de kant geschoven door de Pieten discussie.

  13. Ik snap je frustratie wel en ik doe met onze zoon gewoon wat hij wilt. Hij heeft voorkeur voor auto’s en graafmachines, maar kan ook bij Hema kwijlen bij het glitterende make-upvak.

  14. Ik ben het eens dat we mensen niet in hokjes moeten stoppen, de ene jongen is de andere niet en het ene meisje is het andere meisje niet. Huilen, voetballen, roze en glitter. Wat het kind wil, ongeacht geslacht. Laat het kind zich ontwikkelen zoals het bij haar of hem past.

  15. Er wordt op dit moment veel over gezegd. Nu jongens en meisjes zijn zowizo verschillend. Van mij mag de zoon met de make up spelen en de dochter met de graafmachine, maar of ik nu echt zover ga dat ik daar over tob wat nu wel correct is en niet. Neen, ik laat ze doen.

Geef een reactie