Zwangerschapsupdate #1 – Zijn we zwanger??

Eindelijk na de verhuis van de blog, een laptop die kapot ging en een schrijfdipje ben ik er toch toe gekomen om die eerste zwangerschapsupdate te schrijven! Vandaag neem ik jullie mee naar die rollercoaster dat het 1ste trimester heet.

Bruisbal
Mijn cryptische verwijzing dat mijn rug enorm veel zeer deed.                                      We wisten het toen net dat ik terug zwanger was

Ja? Nee? We doen gewoon die test!

Ik ben gezegend met snel zwanger worden. Op een gemiddelde van 3 maand hadden we een vermoeden dat ik zwanger was. Weet je wie het het eerst wist? Onze poes Cynthia! Opeens in de week voor ik de test moest doen begon het. Ze begon ‘te melken’ dat betekent dat ze met haar pootjes trappelde precies of ze deeg kneedt. Wanneer kittens drinken aan de moederborst, kneden zij met hun voorpootjes rond de tepel om de melktoevoer te stimuleren. Bij oudere katten is dit een teken van geluk maar bij Cynthia kon dit maar 1 ding betekenen want ze deed dat ook toen ik zwanger van Matteo was en het zelf nog niet wist.

Goed, eigenlijk negeerden we het wat omdat we niet te veel hoop wilden hebben maar toen ik op de dag dat mijn menstruatie normaal gesproken zou doorkomen door mijn rug ging, hadden we geen keus. Test doen om te zien of ik iets zwaar kon innemen of niet. Onmiddellijk een dikke vette plus en semi- blije bijhorende ouders….

Als je onze voorgeschiedenis een beetje kent weet je dat we geen problemen hebben om zwanger te worden maar wel om een baby in leven te houden in mijn baarmoeder door mijn verhoogde kans op trombose. Dus belden we de ouders op dat we prijs hadden en de volgende dag belden we voor een afspraak bij de gynaecoloog. Waar we pas op 9 weken zwangerschap terecht konden dus ik kan je verzekeren dat die 5 volgende weken geen pretje waren. Ik bespaar je de details…

zonnebloem
Deze zonnebloem ging open net op de dag van onze afspraak. We wisten dat het goed ging komen!

Yes! Van de eerste keer goed!

Bij de gynaecoloog zitten met zoveel stress alsof je elk moment naar de wc moet! Zo lastig… Gelukkig waren we snel aan de beurt en hij wist nog dat hij eigenlijk niets kon bespreken voor we op de echo een kloppend hartje hadden gezien. Daar is hij/zij! Schitterend en vol leven op de echo. Een klein wondertje dat het blijkbaar fijn vind in mijn nestje en besloten heeft om er te blijven wonen. Na een paar praktische besprekingen met de gynaecoloog konden we met een blij gevoel de ouders bellen met het goede nieuws en keerde de rust terug in Huize Dino’s.

Echo
Ons klein zonnebloemetje!

Kwaaltjes en waar blijft die roze wolk?

De kwaaltjes die ik ondervind had ik niet bij Matteo dus dat is toch wel even aanpassen: enorm misselijk zijn en zwaar rommelende darmen. Maar het kwaaltje dat eigenlijk nooit echt is weggaan en net harder doorkomt is bekkeninstabiliteit. Zucht, we konden hopen maar helaas pindakaas.

Net zoals bij Matteo is ook die roze wolk niet echt aanwezig. Sterker nog, de buien in mijn hersenen wisselen veel harder af tussen zonneschijn, roze wolken tot donderwolken. Ik ga hier nog een iets uitgebreider artikel over schrijven omdat ik toch merk dat er een taboe blijft over bestaan en deze keer wil ik me niet opsluiten in een klein hoekje om maar niemand met mijn problemen op te zadelen.

De volgende zwangerschapsupdate zal gaan over de mega grote shock die blijkbaar iedereen had bij aankondiging van nummer 2, waar ik en papadino nog altijd mee zitten te lachen. Dus kom zeker terug voor het vervolg!

Kus Kus van deze dinosaurus!

Email this to someonePin on PinterestTweet about this on TwitterShare on Facebook

29 gedachten over “Zwangerschapsupdate #1 – Zijn we zwanger??”

  1. Gefeliciteerd met je zwangerschap. Maar als ik eerlijk ben ben ik niet zo’n fan van dit soort blogs waarin zulke details worden gedeeld.

  2. Gefeliciteerd! Wat mooi. Geniet er van. Wat vervelend van je bekkeninstabiliteit. Ik ken het zat met 18 weken al in de ziektewet. Hoop dat het voor je mee gaat vallen.

  3. Wat leuk! Gefeliciteerd met je zwangerschap. Hier wist de schoonmoeder het eerder dan wij het vertelden, door haar kat die op mijn schoot kwam zitten. Iets wat ze nooit doet.

  4. Ik herken dat wel hoor.. dat je niet op een roze wolk zit. Ik heb dat ook niet zo ervaren maar nooit echt zo omschreven..

  5. Naar hè die wachtweken. Gelukkig met goed resultaat. En wat rot nu al bekkeninstabiliteit, hoop niet dat het veel erger gaat worden.

  6. Gefeliciteerd! En ik herken de missende roze wolk. Ik ben hem nog bij bijna niemand tegengekomen. Wat akelig dat er zoveel spanning aan vooraf ging. Ik wens je een heel goede zwangerschap zonder hopelijk te veel last van je bekken…

Geef een reactie