Zwangerschapsupdate #2 – Ja, het is geen ongelukje!

baby  

Zoals beloofd nog eens een update over de zwangerschap. Heb ik nu die roze wolk gevonden? Wat vond iedereen ervan dat er toch een 2de bijkwam terwijl we steeds zeiden dat we het bij 1 gingen houden.? Je leest het vandaag! Vorige zwangerschapsupdate nog niet gelezen? Klik dan hier.

Hoe? Wat? Nee, toch een 2de?

Ik denk dat de wereld net niet van zijn baan rond de zon afweek toen we de zwangerschapsaankondiging deden. Ja, serieus zo voelde het. Er kwam zelfs de vraag of het geen ongelukje was. Mensen zijn soms zo onbeleefd. Iedereen heeft zijn eigen keuze om niet te zeggen dat er misschien een iniminie kans was dat er een 2de kwam. Ik heb een voorgeschiedenis van miskramen en eigenlijk was dinopeuter ook al een laatste kans. Dan heb je absoluut geen zin om over verdere gezinsuitbreiding te praten met buitenstaanders. Zeker niet diegenen die ondiplomatische antwoorden gaven zoals: je bent nog jong, misschien wilde de natuur het niet of voor alles is een reden. Dooddoeners. Als je niets lief kunt zeggen, dan kan je beter zwijgen en gewoon een knuffel geven.

baby

Roze wolk poging nummer 2?

Nop, die roze wolk is er nog altijd niet. Daarover heb ik een uitgebreid artikel geschreven, klik hier als je dit wilt lezen. Nu op 22 weken, heb ik hem nog niet echt gevonden. Er zijn soms wel momenten dat ik kan genieten en andere momenten dat ik sta te vloeken. Een ei leggen is nog altijd verleidelijk maar jammer genoeg niet mogelijk.

De meeste genietmomentjes zijn als dinopeuter bezig wil zijn met de baby. Zijn hoofd op de buik leggen of met zijn doktersetje de baby willen horen. Ook zijn het vaak de subtiele gebaren die hij maakt waarvan ik het meeste geniet. Zoals als hij naast mij zit en opeens zijn handje op mijn buik legt en zachtjes tikt van: hoi baby. Of wanneer hij bij het gek doen op mijn buik valt en snel een kusje geeft want baby pijn. Smelt, smelt, moederhart. Volgens mij gaan dat 2 dikke vriendjes worden of dat hoop ik toch. Samen met hun dinoneefje, de 3 musketiers met al hun deugenieterij. Ik ga er mijn handen mee vol hebben.

Zo, dat wat het voorlopig voor deze update! Tot binnenkort.

Kus Kus van deze dinosaurus

Email this to someonePin on PinterestTweet about this on TwitterShare on Facebook

14 gedachten over “Zwangerschapsupdate #2 – Ja, het is geen ongelukje!”

  1. Wat een bizarre vragen en reacties kan je krijgen zeg! Ik smelt als ik de reacties van dinopeuter lees, zo lief, ik hoop zo dat het inderdaad hele goede vriendjes worden!

  2. Wat vervelend dat iedereen van die rare opmerkingen en vragen heeft. Sommige dingen zeg je gewoon niet lijkt mij maar goed. Voor iedereen is een zwangerschap weer anders. Wat ik wel super fijn vind is dat je kleine al zo kan genieten van zijn broertje of zusje en er ook al zo mee bezig is. En dat vrienden zijn, dat komt best wel goed.

  3. wat een mooi geschreven blog is dit zeg
    ik herken het wat je zegt dat mensen onbeleefd kunnen zijn met vragen en of opmerkingen heb er toevallig laatst een stuk over geschreven omdat wij nog geen kinderen hebben en sommige van mijn vriendinnen niet zomaar kinderloos zijn en dan vragen mensen er ook op los zonder er bij stil te staan dat het soms heel pijnlijk kan zijn

  4. Lijkt me vervelend om bepaalde reacties te krijgen in de zin van is het een ongelukje, sommige mensen denken niet even na voor ze wat zeggen

  5. Wow, wat een reacties zeg. Al zou je besluiten om voor een elftal te gaan 🙂 Is toch jullie beslissing… Wat een lieve peuter heb je. daar kun je wel vrolijk van worden.

  6. Goed dat je even aankaart dat sommige van die (waarschijnlijk totaal niet slecht bedoelde) reacties zo hard aankomen. Denk dat mensen tegenwoordig veel te snel dingen op internet gooien zonder er echt goed over na te denken 🙂

  7. Wat erg toch hoe mensen kunnen reageren. Zo naar. En die rosé wolk, dat hoeft toch ok helemaal niet. Geen een zwangerschap is tenslotte gelijk en jij ervaart dit heelmaal op je eigen manier.

  8. Ik heb zelf ook meerdere miskramen gehad en eentje bij 14 weken. De laatste zwangerschap had ik ook moeite om te genieten. Zeker omdat ik van 10 tot 16 weken bloedverlies had maar dat had gelukkig een andere reden.

Geef een reactie