Dino Ouder Persoonlijk

Ik zie mijn kinderen graag maar niet even graag ! #sorrynotsorry

dinos eten koekjes natuurlijke visie eerlijke blog

Ik kijk altijd met veel interesse naar discussies in oudergroepen over: je kinderen graag zien. Ja, normaal gezien zien we onze kinderen graag maar niet altijd op dezelfde manier. Wacht! Voor je je hooivorken en fakels bovenhaalt laat het me even uitleggen waarom ik tot de conclusie ben gekomen waarom ik mijn kinderen graag zie maar niet even graag. Plus waarom het doodnormaal is!

Verschillende leeftijden dus verschillende fases

Om te beginnen ga je altijd met elke kind in een ander fase zitten. We kennen allemaal het bekende zinnetje: HET IS EEN FASE! Wel, ik kan op het éné moment Matteo liever zien dan Vienna als zij in een fase zit. Omgekeerd ook. Als Matteo de hatelijke fase heeft van: ik wil NU mijn zin of ik krijs alles bij elkaar! Tja… dan zie ik Vienna liever naar mij komen dan Matteo. Dat is -liefste mensen- doodnormaal. Vergelijk het met je partner graag zien. Je ziet hem/haar ook graag maar soms wil je ook liever je partner naar de maan schieten. Dus of het je kinderen, collega’s of familie is onthoud: het is doodnormaal om even iemand minder graag te zien. Maar waarom voelen we ons dan schuldig?

eigenwijsje

Opgedrongen schuldgevoel door de maatschappij

Simpel: de maatschappij dringt ons dat op! Na al die perfect gezinnen die op sociale media, films en series worden gegooid word ook elke keer ons een ouderschuldgevoel opgedrongen. Na schuldgevoel na borst/fles of potjes/rapley is meestal de volgende: Ik zie mijn minikind liever dan mijn maxikind of omgekeerd. Wat perfect mogelijk is. Misschien ben je meer een babyouder of ben je net meer een kleuterouder of zelf liever pubers die hun eigen weg zoeken. Sommige fase gaan je gewoon beter af en dat is de waarheid. Ik vind babyfase helemaal niet leuk. Ik vond het pas vanaf 8 maand leuk. Nu vind ik de kleuterfase ook maar helemaal niets bij Matteo maar misschien reageert Vienna daar helemaal anders op? Vind ik bij Vienna net niet leuk als ze in de lager school zit en vind ik op dat moment Matteo net weer leuker.

tandjespijn

Zie ik mijn kinderen niet graag? Nee, absoluut niet. Maar ik heb momenten dat ik zuchtend tegen Cedric zeg van: Ik zie zo tegen op om alleen met Vienna of Matteo te zijn want deze fase suckt zo hard! Maar net zoals elke down komt er een up en begint een fase die ik wel fijner vind. Dus zie ik mijn kids even graag op elk moment? Nee. Maar zie ik ze graag? ABSOLUUT! Ik laat niemand mij een schuldgevoel daarover aanpraten 😉

Heb jij soms een schuldgevoel over je kinderen?

Kus kus van deze dinosaurus

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.